पोस्ट्स

एक हृदयस्पर्शी खंडकाव्य : नवा मोहर गळतो

इमेज
  नवा मोहर गळतो : एक हृदयस्पर्शी खंडकाव्य ( प्रस्तुत खंडकाव्याला लिहिलेली ही प्रस्तावना असून खंडकाव्याच्या इतिहासाची माहिती व्हावी म्हणून ती इथे लेख स्वरूपात देत आहोत - संपादक ) खंडकाव्याची व्याख्या संस्कृतच्या 'साहित्य दर्पण' मध्ये आढळते. भाषा किंवा उपभाषा यामध्ये सर्गबद्ध किंवा एका कथेचे निरुपण करणारे काव्य म्हणजे खंडकाव्य होय. महाकाव्याचा तो एक अंश म्हणता येईल. खंडकाव्याची वैशिष्ट्ये पुढीलप्रमाणे सांगता येतीलः १. खंडकाव्यत ही अखंड कथा आहे. २. कथेचा विन्यास , आरंभ, विकास, उत्कर्षबिंदू आणि प्रयोजन याप्रमाणे असतो.  ३. ते आकाराने दीर्घ नसते. ४. त्यामध्ये आठ पेक्षा कमी सर्ग असावेत. मध्यंतरीच्या कालखंडामध्ये दीर्घ कवितेची टूम निघाली होती. लांब पल्ल्याची कविता लिहिणे प्रतिष्ठेचे समजले जाऊ लागले. त्यातच एका दीर्घ कवितेला पाच आकडी पुरस्कार मिळाल्याने हे लोण जास्तच फोफावले गेले. मात्र लवकरच हे आर्थिक प्रयोजन नष्ट झाल्याने ती टूम संपुष्टात आली, असो. ही सर्व चर्चा करण्याचे कारण म्हणजे बबन धुमाळ यांचे 'नवा मोहर गळतो' हे खंडकाव्य. खरंतर, ओवी छंदातील हे आख्यान म्हणता येईल. पण त्या...

सत्याचा नि सत्वाचा शोध : अभिसत्य

इमेज
  सत्याच्या शोधातील कविताःअभिसत्य - मनीषा पाटील-हरोलीकर  ******************************************* कवी,लेखक व समीक्षक डाॕ.संजय बोरुडे यांनी अनुसृजन केलेला अभिसत्य हा कवितासंग्रह डिसेंबर २०२२ मध्ये साहित्याक्षर प्रकाशनाने प्रकाशित केला आहे.हा कवितासंग्रह हंगेरियन कवी *सॕन्दोर हालमोसी* यांनी लिहिला आहे.ते हंगेरीतील मान्यताप्राप्त कवी आहेत.त्यांच्या कवितांचा अत्यंत तरल भाषाशैलीत कवी संजय बोरुडे यांनी अनुवाद केला आहे.पण त्यांनी त्यास 'अनुसृजन'असे म्हटले आहे.कारण खरा अनुवाद ही एक नवनिर्मितीच असते,असे ते मानतात.मूळ रचनाकाराला जे व जसं म्हणायचं आहे ते व तसं ते अनुवादात उतरवण्याची काळजी घेतात.त्यामुळे ते म्हणतात ,'मूळ कवीच्या उरातली आग,धग,ओलावा,आस्था ,भावना जशाच्या तशा वाचकांपर्यंत पोहोचवण्याची ऊर्मी माझ्यातल्या अनुवादकाला जिवंत ठेवते. '     मराठी साहित्यात उमा कुलकर्णी ,वीणा गवाणकर,सुप्रिया वकील,वसंत केशव पाटील,सोनाली नवांगुळ अशा अनेक थोर लेखकांनी विविध भाषेतील लेखकांच्या पुस्तकांचा अनुवाद केला आहे.त्यामुळे सामाजिक ,शैक्षणिक ,सांस्कृतिक तसेच राजकीय पर्यावरण भिन्न असलेल्या...

अखेर मराठीत महाकवी निर्माण झाला

इमेज
मराठीत महाकाव्य जन्म आले -डॉ. प्रल्हाद वडेर (प्रस्तुत लेख वरील पुस्तकातून साभार  घेतला आहे  - साहित्याक्षर ) अलीकडे महाकाव्ये का निर्माण होत नाहीत? असा एक लेख फार वर्षांपूर्वी (कै.) वामन मल्हार जोशी यांनी लिहिला होता. तसाच प्रश्न लोक. कवी मनमोहन यांनीही ‘महाकवी जन्माला येण्या मराठीचे गर्भाशय कोते ?' असे विचारले होते. त्यांचे 'युगायुगाचे सहप्रवासी' हे खंडकाव्य वाचल्यावर त्यांच्यात ती ताकद होती यात शंका वाटत नाही. मराठीत महाकाव्य अद्याप निर्माण झालेले नाही. महाकाव्य न लिहिणारे महाकवी म्हणून स्वा. सावरकरांचा गौरव केला जातो पण त्यांनीही ते लिहिले नाही. 'छत्रपती शिवराय' नावाची महाकाव्ये काहींनी लिहिली. पण त्यांना महाकाव्ये म्हणणे कठीण आहे. 'महाकाव्य किंवा महाकादंबरी लिहिण्यासाठी जाज्वल्य मनोवृत्तीची आवश्यकता असते.' असा इतिहासकार राजवाडे यांचा अभिप्राय आहे. मराठीत गूढ काव्ये आहेत. त्यात बी, क्रांतीबुधे ही कवी मंडळी आठवतात. पण आतापर्यंत खरे महाकाव्य मात्र नव्हतेच. पण आता विदर्भातल्याच सुधाकर गायधनी यांनी खऱ्या अर्थाने महाकाव्य लिहिले आहे. त्याचे नाव आहे 'महा...

साळेगावकरांचा 'प्रसन्न प्रहार '

इमेज
(साळेगावकरांच्या विडंबन संग्रहाचे आज ज्येष्ठ हास्यकवी अशोक नायगावकर यांच्या हस्ते माजलगाव येथे प्रकाशन होत आहे. त्या निमित्ताने - साहित्याक्षर )  ' प्रहार 'आणि तोही ' प्रसन्न ' हे कसं शक्य आहे? परंतु ही किमया साध्य केली आहे,प्रसिद्ध कवी आणि विडंबनकार प्रभाकर साळेगावकर यांनी. अनेक वर्ष प्रलंबित असलेला विडंबन कवितांचा संग्रह बाजारात आलेला आहे आणि त्या संग्रहाचे हे नाव आहे - प्रसन्न प्रहार. औरंगाबादच्या 'अभिसंधान प्रकाशना'ने हा देखणा विडंबनसंग्रह प्रकाशित केलेला आहे.  माजलगाव सारख्या मराठवाड्यातील एका तालुक्याच्या गावी राहून साळेगावकर यांनी कुणाला इजा न होता दोष दाखवून देणाऱ्या या उपहासिका तरल आणि अतिशय आणि प्रसन्नपणे निर्मिलेल्या आहेत. याचा साक्षीदार स्वतः मी सुद्धा आहे महाराष्ट्रात गाजलेला 'पुणे फेस्टिवल'चा मंच असो की परभणीचा 'शब्दसह्याद्री 'चा मंच असो, साळेगावकरांची कविता नेहमीच बहरत राहिली .भाष्य कविता किंवा विडंबन कवितांचा मराठी साहित्यामध्ये एक स्वतंत्र असा प्रवाह आणि परंपरा आहे. मात्र या कवितांचा अजून म्हणावा  तेवढा अभ्यास झालेला नाही. दैनिक ...

धनवंती रामाराव

इमेज
          धनवंती रामाराव : कुटुंब कल्याण कार्यक्रमाच्या जनक  साधारणपणे, जग मार्गारेट सेंगर यांना जन्म नियंत्रण जागृती कार्यक्रमांची प्रणेते म्हणून ओळखते.  तथापि, भारतातील कुटुंब नियोजनाचे निर्माते, महिलांच्या पुनरुत्पादक हक्कांसाठी कट्टर प्रचारक आणि आंतरराष्ट्रीय नियोजित पालकत्व महासंघाचे सह-संस्थापक आणि अध्यक्ष धनवंती रामाराव यांच्या प्रयत्नांचा देश विसरला आहे.  स्त्रीवादी आणि दूरदृष्टी असलेल्या धनवंतीला हे जाणवले की देशातील बहुतांश समस्या कुटुंब नियोजनाच्या अभावामुळे निर्माण झाल्या आहेत.     त्यांच्या मेहनती आणि एकाग्र प्रयत्नांमुळे, 1952 मध्ये देशव्यापी कुटुंब नियोजन कार्यक्रम सुरू करणारा भारत विकसनशील देशांपैकी पहिला देश बनला.  कार्यक्रमाच्या उद्दिष्टांमध्ये जन्म नियंत्रण, सुरक्षित मातृत्व, मुलांचे संगोपन, कुटुंब कल्याण आणि बालविवाहाविरोधातील मोहिमा यांचा समावेश आहे.  आपण धनवंती  रामाराव, पद्मभूषण विजेत्या म्हणून  आणि भारताच्या कुटुंब नियोजन कार्यक्रमाचे संस्थापक म्हणून त्यांना कायम लक्षात ठेवूया.   महिल...

हमन इश्क है मस्ताना

इमेज
                                                       विमलेश त्रिपाठी ( कोलकाता ) (विमलेश त्रिपाठी हे हिंदीतील महत्त्वाचे कवी व लेखक आहेत. दरवर्षी जानेवारीला ते ' अनहद ' नावाचा साहित्य उत्सव घेत असतात . सध्या त्यांनी लिहिलेली ' हमन इश्क है मस्ताना ' ही कादंबरी विशेष चर्चेत आहे. माध्यमांचा स्फोट झाल्यानंतर स्त्री - पुरुष संबंध आणि विवाहसंस्थेवर होणाऱ्या परिणामावर ही कादंबरी भाष्य करते. या कादंबरीचा अनुवाद साहित्याक्षर प्रकाशनाच्या वतीने प्रकाशित होत आहे . त्या कादंबरीचे हे पहिले प्रकरण . अनुवाद करत आहेत डॉ. संजय बोरुडे .- प्रकाशक ) ****†***************"*"""""""*"""""**** एक माझे मन दु:खी होते. असे वाटत होते की कोणीतरी दूर समुद्राच्या पलीकडून मोठ्याने हाक मारत आहे - एक आत्मीय सगा माझ्यापासून विभक्त झाला आहे. मला ताबडतोब तिकडे जायचे होते पण मी वास्तवाच्या कठोर भूमीवर  गुडघ्यात डोके घालून  शांत बसलो.  ऑफिसमधल्या एक मात्र कॉम्प्युटर टेबलव...

शेवटचे गीत

इमेज
  शेवटचे गीत लेखकः किऊ बिच हाऊ, व्हिएतनाम .                            (   किऊ बिच हाऊ, व्हिएतनाम . या हनोई येथे राहतात . व्हिएतनाम लेखक संघाच्या त्या सचिव असून उत्कृष्ट कवी आणि लेखिका आहेत. साहित्याक्षरच्या वतीने लवकरच त्यांचा कथासंग्रह प्रकाशित होत आहे. त्याचाच एक भाग म्हणून त्यांची ही कथा प्रस्तुत करीत आहे - प्रकाशक  ) त्या व्हीआयपी टेबल ने त्या आलिशान बारमध्ये एक सर्वोच्च स्थान मिळवलेले होते . ते टेबल एका अतिशय आलिशान अशा हॉटेलमध्ये होते ज्यावर बसण्यासाठी  खूप दिवस अगोदर आरक्षण करावे लागत असे , तरीही अगदी शेवटच्या क्षणापर्यंत त्यावर बसायला मिळेल याची शाश्वती नसे. त्या अतिशय महागड्या आणि अलिशान  हॉटेलमधून बाहेर पडताना जेव्हा तुम्हाला कोणी पाहिल तेव्हा नक्कीच तुमचं सामाजिक स्थान एका उंचीवर जाऊन पोहोचलेलं असेल इतक्या उच्चभ्रू समाजातल्या लोकांसाठी ते हॉटेल होतं ! त्या हॉटेलमध्ये फक्त जाझ संगीत वाजवले जायचे आणि तेही बुधवार शुक्रवार आणि रविवार संध्याकाळीच . त्या काळातला अतिशय प्रसिद...